Hikmet’in Hikayesi – 2
2.Bölüm-Oğul kıza nasıl baktığını gördüm. Senin sesin oldum olası yanıktır ya, o gün daha bir yanık okudun. Ne
Yasemin Çiçeği ve İzmarit
Sıcak bir Temmuz sabahı geldim Urla’ya. Kalabak’tan dolmuşla Urla’ya doğru giderken, yer yer evlerin böldüğü denizin güzelliği ne kadar da doğru bir tercih yapmışım dedirtiyordu bana. Uzun süre Anadolu’nun en doğusunda, Van da memuriyetten sonra buraya çıkmıştı tayinim.
Hikmet’in Hikayesi
Çok eski zamanlardan anlatılagelir bu öykü. Derlerdi ki; insan ne yaparsa yapsın atamazmış sevdasını başından. Her gelinlik çağa gelen genç kıza komşu teyzeler anlatırmış, ta o zamanlar pınarın başında bu öyküyü.
Mavi Ev
-Anlat bakalım, nasıl oldu bu olay? diye sordu hâkim.
– Anlatayım, Hakim Bey. Ben 1950 senesinin Aralık ayında doğmuşum. Zemheri ayazı kesilip hava kara döndüğünde köye ulaşım daha da zor olurdu. Anam rahmetli, sabaha kadar sancı çekmiş te, ebe Hatça gelene kadar yolunmadık saç bırakmamış kafasında. Sabah 6 ya çeyrek kala ezanı okumuş kulağıma babam. Var olsun. Babam iyi adamdır.
Sıcak Yatak
Kış soğuk geçer bizim buralarda. Gece boyunca sıfırın altına iner hava. İşte o an cılız gün ışığının erittiği kar suları evlerin damından sarkıtlarını bırakır doğaya.
Sıcak
Yolda yürüyordum. Sağ yanımdaki zeytin ağaçlarını az geçince sol yanda bir kahve gördüm. İnsanlar masalara kurulmuş sıcak havanında
Kara Tahta
Gri bulutların çevirdiği gökyüzüne doğru kaldırdım kafamı. Pencerenin önündeki ferforjelerin arasından zar zor seçilen bulutların şekillerine baktım. Koca
Begammi
Gözlerini kapatıp dinledi kuş cıvıltılarını. Tabureyi yanaştırdı balkonun duvarına. Yüzü bahçeye dönük oturdu. Önünde bir ceviz ağacı. Kendi elleri ile dikmiş. Yaprakları çatal çatal yeşil. Cevizin hemen yanında uzun vişne ağacı.
İyi ki Varsın !
-Siktir git! Diye kapattı ardı sıra kapıyı. Tüylerinin diken diken olduğunu hissediyor, boğazı bağırmaktan gıcıklanıyordu. Küçük bir öksürük.
