Sıcak bir Temmuz sabahı geldim Urla’ya. Kalabak’tan dolmuşla Urla’ya doğru giderken, yer yer evlerin böldüğü denizin güzelliği ne kadar da doğru bir tercih yapmışım dedirtiyordu bana. Uzun süre Anadolu’nun en doğusunda, Van da memuriyetten sonra buraya çıkmıştı tayinim.
Çok eski zamanlardan anlatılagelir bu öykü. Derlerdi ki; insan ne yaparsa yapsın atamazmış sevdasını başından. Her gelinlik çağa gelen genç kıza komşu teyzeler anlatırmış, ta o zamanlar pınarın başında bu öyküyü.