Aceleci ve tahammülsüz bir hayatın ilk emaresi 5 buçuk yaşında ilkokulun ilk günleri. Dedem yağmurlu bir Ağustos günü tutmuş elimden, İstiklal İlkokulunun bahçesinde yürüyüşümüz. Sonra kara önlüklü yılların son günleri. Mavi parlak kumaştan önlük, soğukta buz tutmuş okul bahçesinde buzda kayma. Henüz 2.sınıf daha bitmemiş, Karadeniz mavisinden bir Şubat günü Egenin mavisine göçmemiz. Geride bırakılan akrabalar, leblebi tozu ve Sovyetlerin dağılmasıyla yeşil Skodalarda Rus pazarları.

Urla. Gözümün nuru, çocukluğumun ve ergenliğimin yılları. İlk aşık oluşum. İlk şiirlerimin yazıldığı Urla. Kozalakla maç yaptığımız Albay Çolak İbrahim Bey İlkokulu. Çam ağaçlarından düşen kurdeşenler, sonra ” Üç, beş, yedi, on. Albay Çolak Şampiyon.”

Ülkenin eğitim sistemindeki değişikliklerin son kurbanı ben. C:>Win komutuyla ilk bilgisayar. Son Ortaokul mezunlarıyla Urla Lisesi. Sigarayla uzun soluklu ilişkimin başladığı yıllar. Türkçe dersinde ilk piyes denemelerim. Kompozisyonlarda serbest konuların gelmesini bekleme heyecanlarım. Kulakları çınlasın Doğan Sever hocamın. Belki de yazmaya cesaretlendiren O’dur beni. Tiyatronun usuma kazındığı yıllar. İllaki tiyatro okuma isteği ve geleceği ilk şekillendirdiğim zamanlar. Lise ayrı bir zahmet. Urla’dan Çeşmeye 5 yıl aralıksız gidip geldiğim yıllar. Uykuya düşkünlüğüm o yolda başlamıştır. Aziz Nesin’i orada tanıdım. Okudum ve okudum. Edebiyata meraklı olan gencin Eşit Ağırlık çilesi. Bağlamasıyla İmam Serin hocam. Türküleri sevmemin, sabahları kulağımda Arif Sağ, Yavuz Top duyuşumdan sonraki nedenidir.

Çok parlak olmayan içine kapanık ama illaki yazan bir Onur. Hayıflanırım, o zamandan yazılan hiç bir şey kalmamış elde. Sonra Edebiyat okuyup babamın hikayesini romanlaştıracağım ütopyası. Tek sınavlı Öss’nin son senesi. Kazanamayışlara bir yenisi. Yazları Dalyan/Kocakarı Plajı ve “Karşıyakalı Osman Abi”. Ek kontenjanla Balıkesir Üniversitesi Meslek Yüksek Okulu Turizm İşletmeciliği. Sosyalizm ile ilk tanışmam. İlk 1 Mayıs’ım. İlk Grup Yorum konserine, Bursa’ya otostopla gidişimiz. Son senesinde okulun, okuldan atılışım. Davayla geri dönüşüm, mezun oluşum.

Sonra reklamcılık kariyeri. Denebilir ki; çok öğretti o günler bana. Urla’ya dönüş ve Okyanus Ajans’ım. Hasbel kader reklamcılık yapmışlığımız da var Urla’da. Ekibimle tanışmam ve ortaokul hayalimi gerçekleştirmek içi ilk fırsatım. Urla Kültür Sanat ve Tiyatro Derneğini kuruşumuz, ilk oyunumuz, ilk turnemiz. Ajansı kapatıp artık tiyatro yapmanın gönül rahatlığı.

Askerlik ve ardından son aşkım İlknur’um. Düğünümüz ve geleceğe adımlarımız. İyiki’lerimin en güzeli. Sonuç garip bir hayat hikayesi. Son lafı yazmak olan bir başlangıç.